Geen genade.
Wachtend in de dodencel op het
breken van het hart.
Slepende voeten door het brandende
zand, vluchtend naar elders.
Vluchten waarheen?
Doorgestuurd naar oorden van armoede.
Haat en onbegrip als een bom tussen
onschuldige kinderen.
De deurbel klingelt haar vrolijke
klanken"Heeft u nog iets over voor…..?"
"Nee, dank u." en genadeloos sluit men
de deur van het hart.
24-03-2005